هدف از این تحقیق بررسی عملکرد شغلی و بررسی نظریه های مرتبط با آن با فرمت docx در قالب 30 صفحه ورد بصورت کامل و جامع و با قابلیت ویرایش می باشد

 

 

 

فهرست مطالب

عملکرد شغلی

تعاریف و مفاهیم عملکرد شغلی

تاریخچه عملکرد شغلی

الگوها و نظریه‌های عملکرد شغلی

ماتریس عملکرد

مدل نتایج و تعیین‌کننده‌ها

هرم عملکرد

کارت امتیازدهی متوازن

فرایند کسب و کار

تحلیل ذی‌نفعان

مدل تعالی سازمان

چارچوب «مدوری» و «استیپل»

راهنمایی‌های انتخاب شاخص‌ها

اثرات عملکرد شغلی و ارزیابی آن در سازمان و کارکنان

جمع بندی

منابع

 

 

 

عملکرد در لغت؛ یعنی حالت یا کیفیت کارکرد. بنابراین، عملکرد سازمانی یک سازه‌ی کلی است که بر چگونگی انجام عملیات سازمانی اشاره دارد. عملکرد سازمانی را درجه‌ای که سازمان‌ها به اهداف کسب و کارشان می‌رسند تعریف کرده‌اند(رهنورد، 1388). عملکرد به چگونگی انجام وظایف، فعالیت‌ها و نتایج حاصل از آن‌ها اطلاق می‌شود. عملکرد را می‌توان نتایج قابل اندازه‌گیری تصمیمات و اقدامات سازمان دانست که نشان‌دهنده‌ی میزان موفقیت و دستاوردهای کسب شده است(عالم تبریزی و همکاران، 1390). عملکرد در بعد سازمانی معمولاً مترادف با اثربخشی فعالیت‌ها است. منظور از اثربخشی میزان دستیابی به اهداف و برنامه‌ها با ویژگی کارآ بودن فعالیت‌ها و عملیات است. ارزیابی عملکرد فرآیندی است که عملکرد شاغل با آن اندازه‌گیری می‌شود و هنگامی که درست انجام شود کارکنان، سرپرستان، مدیران و نهایتاً سازمان از آن بهره‌مند خواهد شد. «کاسیو» ارزیابی عملکرد را توصیف نظام‌دار نقاط قوت و ضعف عملکرد فرد یا گروه در رابطه با اجرای وظایف محوله تعریف می‌کند(رحیمی، 1385، ص 36).

 

 

 

عملکرد در بعد نحوه استفاده از منابع و امکانات در قالب شاخص‌های کارایی بیان می‌شود. اگر در ساده‌ترین تعریف، نسبت داده به ستاده را کارایی بدانیم، نظام ارزیابی عملکرد در واقع میزان کارایی تصمیمات مدیریت در خصوص استفاده بهینه از منابع و امکانات را مورد سنجش قرار می‌دهد(تولایی، 2009).  به طور کلی ارزیابی عملکرد به فرآیند سنجش و اندازه‌گیری عملکرد دستگاه‌ها در دوره‌های مشخص به گونه‌ای که انتظارات و شاخص‌های مورد قضاوت برای دستگاه ارزیابی شونده شفاف و از قبل به آن ابلاغ شده باشد، اطلاق می‌گردد(طبرسا، 1388، ص4). در عصر کنونی تحولات شگرف دانش مدیریت وجود نظام ارزیابی را اجتناب‌ناپذیر نموده است؛ به گونه‌ای که فقدان نظام ارزیابی در ابعاد مختلف سازمان را، اعم از ارزیابی در استفاده از منابع و امکانات، کارکنان، اهداف و استراتژی‌ها؛ به عنوان یکی از علائم بیماری‌های سازمان قلمداد می‌نمایند.

 

 

 

هر سازمان به منظور آگاهی از میزان مطلوبیت و مرغوبیت فعالیت‌های خود بالاخص در محیط‌های پیچیده و پویا نیاز مبرم به نظام ارزیابی دارد. از سوی دیگر فقدان وجود نظام ارزیابی و کنترل در یک سیستم به معنای عدم برقراری ارتباط با محیط درون و برون سازمان تلقی می‌گردد که پیامدهای آن کهولت و نهایتاً مرگ سازمان است. ممکن است بروز پدیده مرگ سازمانی به علت عدم وقوع یکباره آن، از سوی مدیران عالی سازمان‌ها احساس نشود. لکن مطالعات نشان می‌دهد فقدان نظام کسب بازخورد امکان انجام اصلاحات لازم برای رشد، توسعه و بهبود فعالیت‌های سازمان را غیرممکن می‌نماید، سرانجام این پدیده مرگ سازمانی است(عادلی، 1386، ص125).